فیبروم رحم، نشانه ها، عوارض، روش های درمان و پیشگیری

فیبروم رحم، نشانه ها، عوارض، روش های درمان و پیشگیری

فیبروم رحم شایع ترین تومور خوش خیم لگنی در بین زنان است که حدود 50% از زنان در سن بارداری به آن مبتلا می شوند. این بیماری در واقع رشد بیش از اندازه بافت رحم است که منجر به غده های خوش خیم می گردد. این غدد ممکن است درون حفره رحم، داخل عضله رحم و یا خارج رحم رشد کند. رشد فیبروم درون حفره نادر تر است اما علائم بالینی بیشتر مانند خونریزی های شدید ماهیانه و نازایی به همراه دارد. همچنین رشد فیبروم در خارج از رحم عوارض بیشتری را برای سایر نقاط بدن به همراه دارد.


نشانه های فیبروم رحم

این بیماری در زنان مختلف به شکل متفاوتی ظهور می کند و هیچ دو زنی علائم مشابهی را تجربه نمی کنند زیرا هر فیبروم مانند اثر انگشت در اشخاص مختلف متفاوت است. همچنین برخی از زنان  هیچ علامت و نشانه خاصی را تجربه نمی کنند. برخی از نشانه های شایع که در اثر فیبروم رحم ایجاد می شود، به این شرح است :

  • خونریزی های شدید ماهیانه یا خونریزی بین دوره ای
  • احساس پری در شکم
  • درد هنگام ادرار کردن
  • ادرار زیاد
  • درد هنگام رابطه جنسی
  • مشکلاتی در تولید مثل، سقط جنین یا نازایی

فیبروم رحم

عوارض فیبروم رحم

فیبروم رحم مشکلات بسیاری برای بدن به همراه دارد، و به همین ترتیب تاثیرات سویی را بر روی اندام های بدن دارد. برخی از عوارض فیبروم برای بدن به این شرح است :

  • هموروئید (بواسیر) : رشد فیبروم می تواند باعث افزایش فشار وارده بر رکتوم شود و یبوست و درد را به همراه داشته باشد. به همین ترتیب یبوست مزمن در ایجاد هموروئید نقش دارد.
  • معده : رشد زیاد فیبروم رحم بر دیواره عضلانی معده اثر گذاشته و به آن فشار وارد می کند، این امر موجب می شود بیمار احساس سیری داشته باشد و غذای کمتری بخورد در نتیجه دچار کاهش وزن می شود.
  • مثانه : اگر رشد فیبروم در ناحیه ای باشد که به دیواره مثانه فشار وارد کند، فرد به طور مداوم و گاهاً تا چهار مرتبه در شب نیاز به تخلیه ادرار دارد. همچنین این امر موجب نیاز فوری فرد به تخلیه شده و یا بیمار همراه با ادرار کردن درد داشته باشد.
  • کلیه : این امر کمی نادرتر نسبت به سایرین است اما اگر فیبروم به دیواره مابین مثانه و کلیه فشار وارد کند، و اگر این فشار بر روی کلیه موجب برگشت ادرار شود ، وضعیتی به نام هیدرونفروز ایجاد می شود، این حالت علائمی مانند ادرار دردناک و نیاز سریع برای تخلیه ادرار را به همراه دارد.

درمان فیبروئید

بسیاری از زنان هستند که با وجود تجربه چنین علائمی از مراجعه به پزشک و درمان آن سرباز می زنند، اما خوب است بدانید بی توجهی به درمان فیبروم نه تنها عوارضی را برای بدن به همراه دارد، بلکه موجب نازایی نیز می شود. علم پزشکی راهکارهای مختلفی را برای فیبروم در نظر گرفته است. برخی از این روش ها به این شرح است :

درمان دارویی

درمان فیبروم ها با استفاده از دارو به منظور بهبود علائم این بیماری و کند کردن رشد فیبروم ها صورت می گیرد. داروهای مناسب درمان فیبروم عبارت است از :

  • پروژستین‌ها : به حداقل رساندن خونریزی رحمی
  • داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی : کاهش درد
  • آمپول دیفرلین یا دکاپپتیل GNRH : درمان خونریزی رحمی با کاهش سایز میوم

درمان جراحی

  • میومکتومی : برداشت بافت فیبرومی
  • آمبولیزاسیون : قطع کردن رگ خون رسان به بافت فیبروئید به منظور جلوگیری از رشد آن
  • هیستروکتومی : عمل برداشت

برای درمان مناسب نیاز به مشورت پزشک است، زنانی که قصد بارداری در آینده را دارند باید از درمانهای مناسب برای حفظ رحم استفاده کنند.

پیشگیری

روش پیشگیری خاصی برای درمان فیبروم وجود ندارد؛ برخی نظریه ها وجود دارد که مصرف استروژن را با بروز و رشد فیبروم ارتباط می دهند. به همین ترتیب به زنان توصیه می شود، قرص های ضد بارداری با دوز بالای این هورمون را  استفاده نکنند و به جای آن سایر روش های پیشگیری را جایگزین کنند.